ลงเรือน้อยลอยวน ในสายชลเขตทหาร
มองเห็นเรือบินเต็มลาน อยู่บนสายธารธารา โอ้ชาวนภาเศร้าใจ.

ถิ่นดอนล้วนมีแต่กลิ่นตม ขื่นขมแทบจะร้องไห้
ทั้งคันดินและกระสอบทราย ก็กั้นไม่ไหว อุทกภัยเนืองนอง.

ท่วมกันเพลินเนิ่นนาน เหมือนทำงานอยู่ในหนอง
ถนนก็กลายเป็นคลอง วอดวายทุกกรมทุกกอง เจิ่งนองทั้งสองฝั่งดอน.

ปวดใจด้วยกันทุกชั้นยศ ด้วยรถที่ยังต้องผ่อน
ลากไม่ทันหลายคันเปียกปอน อยากจะวิงวอน พักหนี้ไว้ก่อนสักปี.

ผ่านไปเดือนเหมือนปีกว่า นายระอาหน้าถอดสี
งานสำคัญก็มากมี หากปล่อยให้เป็นอย่างนี้ ครึ่งปีได้กองพะเนิน.

ช่วยทำลูกดอนให้ผ่อนคลาย สร้างสะพานไม้ไห้คนก้าวเดิน
ไม่ต้องระหกระเหิน แปดแฉกกดเงิน เดินขึ้นกองบัญชาการ.

ครั้นน้ำลดแห้งแย่งกันกู้ มาฟื้นฟูถิ่นสถาน
เงินที่รับจากทางการ ซ่อมบ้านได้เพียงประตู รถยนต์ยิ่งดูหมดหวัง.

เหนื่อยใจหนอเราเหล่า ทอ. แต่ไม่ท้อทำตามนายสั่ง
ตั้งใจจะลืมความหลัง ออกจากภวังค์ มุ่งหวังกู้คืน ทอ.